Meeleven

kaal

Meeleven. Hoe doe je dat eigenlijk. Denk je dan af en toe aan iemand die het moeilijk heeft of ernstig ziek is? Of stuur je een kaartje, wapje, mailtje, tweetje? Breng je een bezoekje of bel je een keer? Laat je een fruitmand bezorgen of neem je een fles wijn mee? Vertel je hele verhalen, schrijf je honderduit, of zeg je gewoon dat je het erg vindt dat de ander het zo moeilijk heeft of zo ziek is? Of zeg je niks maar ben je er gewoon?

Wat zeg je eigenlijk tegen iemand die z’n haar kwijt raakt door dagenlange chemotherapie? Die zich zieker dan ziek voelt, geen weerstand meer heeft, geen eetlust en met het enige vooruitzicht dat er nog veel meer van die rotzooi in het lichaam moet worden gepompt?

Eeen goed vriend (30) kreeg onlangs te horen dat hij kanker had op een plek waar een man dat echt niet wil en uitzaaiingen bij de nieren. En een schoonzusje (40 nog wat) kreeg op dezelfde dag te horen dat ze borstkanker had en zal in elk geval 1 borst moeten gaan missen. Beide krijgen nu chemo. Hij krijgt een aantal behandelingen van vijf dagen achtereen per keer en zij een half jaar elke week een behandeling. Beide raken hun haar kwijt. En ik bedoel dan al hun haar… Probeer je het eens voor te stellen…

Ik ken veel mensen met die vreselijke ziekte. Sommigen zijn er inmiddels aan overleden, ouderen, maar ook jongeren. Anderen mogen er nog zijn en doen hun best om er nog wat van te maken. Een dame die ik mag kennen is ernstig ziek maar wil de strijd niet opgeven en zoekt naar andere behandelmethoden. Een goede vriendin en mede fotograaf, die borstkanker aan het overleven is, rijdt in een knal oranje busje door Europa, maakt de mooiste foto’s, is mentor bij de Fotobond en helpt anderen om beter te fotograferen. Een geweldige dame die gekscherend praat over haar “opgeplakte borsten”.

Vorige week zei ik dat wanneer zij hun haar kwijt zouden raken, ik me ook kaal scheer. Hij ligt nu sinds een paar dagen weer in het ziekenhuis, vastgeknoopt aan een infuus en is z’n haar bijna kwijt. Hij vindt het vreselijk en is echt heel verdrietig. Van mezelf ben ik al kalend en ik scheer m’n hoofd wel vaker dus ik ben dat gewend. Maar m’n snor afscheren durfde ik niet, dat zou ik echt vreselijk vinden. En daar zit nou net datgene wat ik zo moeilijk vind. Het verraste me dat ik de moed niet had om het te doen. Ik voelde vanmorgen een beetje hoe hij zich moet voelen. Maar ik heb de keus en hij niet meer. Ik doe het weghalen van m’n haar bewust en bij hem gebeurt het (en straks ook bij haar) door de chemo en kan hij er niks aan doen.

Marien en Janny, deze is voor jullie. Ik denk voortdurend aan jullie beiden en bid voor jullie. Veel meer kan ik niet doen. Tuurlijk kom ik langs, stuur een wapje, neem een fles wijn mee, zal een keer voor jullie koken en zo. Maar dat is het dan zo’n beetje. Meer troosten kan ik als mens niet.

Ik zet m’n kale hoofd weer eens op het internet maar dit keer speciaal voor jullie. Omdat ik van jullie hou.

kaal

New year’s resolution

De laatste minuten van dit jaar tikken weg, terwijl de kachel snort (…), de bubbels in het glas bubbelen, het buiten zachtjes regent en het vuurwerk ernstiglijk van zich laat horen.

Mijn voornemen voor het nieuwe jaar is om een klein lichtje te mogen zijn in deze donkere wereld. En mijn wens is dat vele anderen dat ook willen zijn. Zodat er een klein beetje licht schijnt en de duisternis een beetje terrein verliest.

2014
Just be a little light
in this dark world

portretten

Onlangs met AFV de Veluwe bij Bram Jonker in de studio wezen spelen.

Fuji Pro160C
Kodak BW400CN
Fuji Pro 160C
Fuji Pro 160C
Fuji Pro 160C
Fuji Pro 160C
Fuji Pro 160C
Fuji Pro 160C
Fuji Pro 160C
Kodak BW400CN

Donkere beelden

Vandaag Lydia, de Canon 5DII gecombineerd met Heidi, De Leica Summicron – R 50mm F2.0 en uitgeprobeerd. Het blijft het mooiste glas, zeker als ‘ie op de R4 is gemonteerd. Op de 5D is de focus niet helemaal lekker, niet makkelijk te vinden, zeker met het diafragma flink open. Maar wat scherp is, is ook echt scherp. Pin sharp zouden de Engelsen zeggen. Werkt ook lekker, gebouwd als een tank en onmisbaar als portretlensje.

De plaatselijke begraafplaats bezocht en even rustig rondgewandeld. Inspiratie zat met al die oude graven, nog oudere bomen, prachtig licht en serene stilte.

De beelden zijn bewerkt met Lightroom 5. De (zichtbare) namen heb ik verwijderd in Votozjop.

Leica Lens Test
Leica Lens Test
Leica Lens Test
Leica Lens Test
Leica Lens Test
Leica Lens Test
Leica Lens Test
Leica Lens Test
Leica Lens Test

Speciaal uitje

Ik was in de gelukkige omstandigheid om met de kids uit de klas van mijn echtgenote een uitje mee te maken. Aan het eind van een schooljaar wordt er meestal een educatief uitje georganiseerd en daarnaast iets leuks geregeld. Dit jaar een speurtocht van de Geldersche Kastelen, frietjes eten en een bezoekje bij de juffen thuis.

Op een mooie dinsdag de kids opgehaald op school en naar het bezoekerscentrum van Kasteel Staverden gereden. Daar een bakkie gedaan en de speurtocht door de prachtige kasteeltuin gewandeld. Het mooie weer en de prachtige tuin waren een genot om door heen te wandelen. De oude bomen wierpen hun schaduwen, de ernstig groene gazons sterkten zich uit, het oude doolhof was zelfs voor deze kids nauwelijks een uitdaging, de watervallen spetterden en het spierwitte kasteel reflecteerde majestueus in de enorme vijvers. De wandeling werd begeleid door een leuke puzzel van het Gelders Landschap en na de wandeling kregen de kids zelfs een speurdiploma. Vervolgens frieten gegeten bij het Eiland in Nunspeet en langs de woningen van de juffen gelopen. Eind van de middag de vermoeide kids weer afgeleverd bij school. Het was leuk. Veel gelachen en lol gemaakt. De kids zijn speciaal door hun al dan niet aangeboren handicaps, maar toch zijn ze in hun doen en laten zo gewoon. Zo eerlijk, zo ongewoon gewoon. Heerlijk.

De beelden hieronder zijn gemaakt met Canon 5DII en Canon 24-105 F4.0 L USM en bewerkt in Lightroom 5.

reading
Op de brug
Daar moeten we heen
Wat zegt ‘ie nou..?
Kijk nou…
Kom je nog?
Hollen!
De hele groep
Antwoorden schrijven
nadenken
Vier dames op een rij
alleen
lollie
mijn lolly is op…
dansje
superb
modelletje
hand in hand

Een leuk stel…

Afgelopen zaterdag een leuk stel op bezoek in m’n flet.

Voordat de pizza’s en flessen wijn werden aangevoerd, hebben we een paar foto’s gemaakt. Niet iedereen wil graag op de foto, maar even gek doen met wat hoedjes en een gekke jas doet wonderen en werkt meestal ontspannend. Het doel was een paar foto’s van het stel samen maar ik kon het niet laten om een paar portretten te maken van hen, elk apart. Dat helpt ook om het licht te testen en vertrouwen in elkaar te krijgen. En ik werk het liefst met enkele personen. Groepen en stellen zijn nou eenmaal lastiger vast te leggen. Gelukkig helpen de werkpaarden van Broncolor om de boel goed uit te lichten.

Voor de camera-gearhead-geeks onder ons: Beelden zijn gemaakt met Grandma, de Canon 1DsII met Knob, de Sigma 85mm F1.4 en de verlichting werd geleverd door Broncolor met reflector en grid. De beelden zijn verder bewerkt in Lightroom. Blijvend verbaasd wat de verschillende presets kunnen doen met een foto. Ook blijvend verbaasd hoe scherp de 85mm is.

De collectie:

Een leuk stel…
Een leuk stel…
Een leuk stel…
Een leuk stel…
Een leuk stel…
Een leuk stel…
Een leuk stel…
Een leuk stel…
Een leuk stel…
Een leuk stel…
Een leuk stel…
Een leuk stel…
Een leuk stel…

Een welverdiend lintje

Op maandag 3 juni mocht een heel goede vriendin uit handen van de loco burgemeester een lintje ontvangen omdat het de koningin behaagde. Adi mag zich nu lid van de orde van Oranje Nassau noemen. Omdat ze zich zoveel jaren lang onbaatzuchtig heeft ingezet voor allerlei organisaties, verenigingen en what not. Het is een indrukwekkende lijst en het is een welverdiende koninklijke onderscheiding.

Er is anderhalf jaar gewerkt aan deze ceremonie. Normaliter worden de lintjes door de burgervader opgespeld in de uren voor koninginnedag, maar het feestvarken was toen op rondreis in de Amerika’s. Vandaar op dit latere tijdstip alsnog de feestelijkheden.

Zelfs toen de gasten, vrienden en familie de zaal instroomden wist ze niet wat haar te wachten stond en was er alleen verbazing en de vraag waarom al die mensen een besloten bijeenkomst kwamen verstoren. Pas toen de loco zijn toespraak hield en de blauwe doos te voorschijn kwam werd een en ander duidelijker. Maar nog steeds ongeloof en verbazing.

Verder waren er nog toespraken met vriendelijke en ontroerende woorden door naasten en vrienden. De felicitaties, bloemen en kadootjes waren niet van de lucht en ik mocht er bij zijn om het feestje vast te leggen. Samen met Sjaan en Henk en Marion.

Voor de techno-camera-geeks onder ons: Canon 1DsII met Canon EF24-105 F4.0 L USM en Metz 45CL Digitaal, beelden alleen bijgesneden en een aantal wat lichter gemaakt in Lightroom. Verder: SOOC.

 

Een kleine collectie van de feestelijke beelden:

Een lintje voor Adi
Een lintje voor Adi
Een lintje voor Adi
Een lintje voor Adi
Een lintje voor Adi
Een lintje voor Adi
Een lintje voor Adi
Een lintje voor Adi
Een lintje voor Adi
Een lintje voor Adi
Een lintje voor Adi
Een lintje voor Adi
Een lintje voor Adi
Een lintje voor Adi

BETIFO – van alles wat

Vandaag een allegaartje van beelden die in de achterliggende week zijn gemaakt.

Een politieman die een jonge speurhond aan het opleiden is, een trein die toevallig langs kwam, een struikmargriet die  naast de deur staat te bloeien, bloeiende krenten in een wandelgebied de Waschkolk bij Nunspeet, een enkel ontzettend zelfportret en bloeiende bomen in een wijk met reusachtige vrijstaande woningen.

Vooral de laatste doet me denken aan zo ongeveer het slot van de film The Last Samurai, waarin Katsumoto (Ken Watanabe) in een laatste doodsrochel fluistert: “Perfect…They are all… perfect”. Hij was z’n hele leven op zoek geweest naar de perfecte bloesem en kwam er op het laatst achter dat ze allemaal perfect zijn. En deze enorme bloesemboom met de roze bloesemblaadjes verspreid over het gazon deed me aan die scene denken.

Een andere, minder perfecte, maar niet minder leuke uitspraak:

Zebulon Gant: [shouting loudly] Right, you little bastards! You will stand up straight or I will personally shit kick every far eastern buttock that appear before me eyes!

Algren: Well done, sergeant.

Zebulon Gant: When you understand the language, sir, everything falls into place.

Tot zover de woorden uit deze fantastische film. Mag ik u uitnodigen tot het aanschouwen van voornoemde beelden:

Speurhond in opleiding
Waschkolk
Waschkolk
Waschkolk
Waschkolk
Ugly head
Margrieten
trein
Bloesem
They are all perfect

Koningsspelen 2013

Op vrijdag 26 april werden door het hele land de Koningsspelen gehouden. Zo ook op de school voor speciaal onderwijs in Zwolle waar ik al eens eerder over schreef. De kinderen hadden diverse praalwagens versierd en hielden een parade waarbij de wagens door een heuse jury werden beoordeeld. Ondanks de stromende regen hadden de kids enorm veel plezier en was het een feestje. Er stonden springkussens in de gymzaal en er werden suikerspinnen gemaakt.

Door de regen werd m’n camera en lens erg nat en dat had een ernstig effect op de autofocus. Ook werkten een aantal knopjes achter op de camera op enig moment niet meer…

Hieronder een uitgebreide sfeerimpressie:

 

koningsspelen 2013
koningsspelen 2013
koningsspelen 2013
koningsspelen 2013
koningsspelen 2013
koningsspelen 2013
koningsspelen 2013
koningsspelen 2013
koningsspelen 2013
koningsspelen 2013
koningsspelen 2013
koningsspelen 2013
koningsspelen 2013
koningsspelen 2013
koningsspelen 2013
koningsspelen 2013
koningsspelen 2013
koningsspelen 2013
koningsspelen 2013
koningsspelen 2013
koningsspelen 2013
koningsspelen 2013
koningsspelen 2013
koningsspelen 2013
koningsspelen 2013
koningsspelen 2013
koningsspelen 2013
koningsspelen 2013
koningsspelen 2013
koningsspelen 2013
koningsspelen 2013
koningsspelen 2013
koningsspelen 2013
koningsspelen 2013