Een vrijgezellenfeestje

Stel. Je gaat trouwen. Voorafgaand is het bij veel mensen gebruikelijk om een vrijgezellenfeestje te organiseren en de bruid of bruidegom te verrassen. Zo ook deze keer. De bruidegom in kwestie heeft het afgelopen half jaar een boel meegemaakt en het was spannend of de bruiloft wel door zou kunnen gaan. Maar alles verliep volgens plan en de broers en vrienden hebben op de betreffende avond de bruidegom-to-be op het werk opgehaald en meegenomen naar een vier sterren hotel waar we die avond zouden verblijven.

Een kookcursus was georganiseerd waarbij we onder het toeziend oog van een heuse chef kok de voorgerechten mochten maken en een aanvang maken met de toetjes. Hilariteit rondom het aantrekken van de schoven, het snijden van de vele producten en het husselen van de salade. Het hoofdgerecht werd door de koks in de hoofdkeuken klaargemaakt voor ons. Tussen de maaltijden door werd een stevige en geurende sigaar gerookt onder het genot van een glaasje. De avond was een feestje, het eten verrukkelijk en de wijnen om je vingers bij af te likken. Het behoeft geen verdere uitleg dat er verschillende flessen van het edele vocht door heen zijn gegaan die avond. 🙂

Ongevraagd, maar met veel plezier heb ik wat sfeerbeelden kunnen maken:

Vrijgezellenfeestje
Vrijgezellenfeestje
Vrijgezellenfeestje
Vrijgezellenfeestje
Vrijgezellenfeestje
Vrijgezellenfeestje
Vrijgezellenfeestje
Vrijgezellenfeestje
Vrijgezellenfeestje
Vrijgezellenfeestje
Vrijgezellenfeestje
Vrijgezellenfeestje
Vrijgezellenfeestje
Vrijgezellenfeestje
Vrijgezellenfeestje

Vaarwel en welkom

Zoals met zoveel dingen is er een tijd van komen en is er een tijd van gaan. En voor het blauwe otootjuh en is het nu echt tijd om te gaan.

Dank, lieve vriend, voor de jaren dat je me rondgereden hebt. Je hebt me verhuist van de ene naar de andere kant van de Veluwe, al kreunend, trillend, krakend en piepend. Maar zonder ophouden. Je hebt een complete voliere verplaats, inclusief bestrating. Verschillende vrachten hout haalden we op, tot groot vermaak van de houthandelaar. Langzamerhand en een voor een vallen je functies uit. De radio doet het al langer niet meer. Je koplamp is gebroken. Je kleur vervaagd. Je stoelen zijn flink kapot. En het rijden gaat steeds moeizamer en gaat gepaard met steeds meer gekreun. Tis klaar nu. Geen ritten meer. Nog een keer verplaatsen en dan mag je met pensioen, waar je voortaan wordt verzorgd door een automonteur in opleiding. Het gaat je goed.

Thanks for being part of my life these past years. Fare thee well little car.

auto’s

En er is daarnaast een hartelijk wellekome aan het nieuwste lid van het wagenpark. Een heuse Landrover Discovery. Dikke diesel met automaat, alle luxe van binnen, alle stoerheid van buiten. Zo zwart als de kleine Fiat, alleen een stukje groter. Stuk groter.  Zoals mijn zoon het omschreef: “van extreem klein en zuinig naar Greenpeace verfoeier en Prius-uitlacher”. 🙂

dikke kont en strakke kont – Rawrr en miauw

zelfs de auto’s geven kusjes