The evening after the day before

I guess I shouldn’t have opened that last bottle of wine…

The evening after the day before

For the geeks amongst us: Canon Eos 1Ds Mark II, Canon EF 35 mm F1.4, 1/250th sec, F8.0, ISO 100, drie Broncolor Impact 41 flits koppen op 1/3rd power, eentje recht van voren door een witte 60 inch paraplu, eentje links door een 60 cm softbox op 2, 30 meter hoog recht naar benee en eentje aan de rechterkant door eenzelfde softbox van 60 cm. Achtergrond witter gemaakt en canvas bijgesneden in Lightroom.

Flashmob Christmas song

Afgelopen weekend kreeg ik van goede vrienden een kerstgroet in de vorm van een YouTube filmpje. Da’s heel wat anders dan de gebruikelijke kaart met kerstgroeten…

Het is een gaaf gefilmd werkje van een groep mensen in een eettentje van een ShoppingMall in Weiland Ontario Canada (zo vertelde een ver familielid aldaar). Ineens staat er iemand op en begint met een heldere stem te zingen. Gevolgd door nog meer mensen die invallen en het Halleluja beginnen te galmen. Het bleek een flashmob te zijn van een compleet koor!

Het wordt zo mooi ten gehore gebracht dat je vanzelf een brok in je keel krijgt. Ik tenminste wel.

Graag wil ik dit filmpje met jullie delen.

.

Creadiscript nummer 20 en 21

Het moge duidelijk zijn dat ik een beetje achterloop met de opdracht van het Creadiscript. Geen idee waar ik het over heb? Kijk hier maar eens…

Dit zijn opdrachten nummers 20 – Sint en 21 – Kerst.

Inmiddels zijn de Sint en de Piet al enige tijd ons kikkerlandje uit en onderweg in een stoombootje terug naar Spanje. Er waren geen etalages meer met snieklaas versieringen, geen kruidnootjes meer te krijgen. Ik bedenk me nu ineens dat ik nog wel snieklaas inpakpapier heb… Had ik ook nog kunnen gebruiken. Nou ja, in plaats daarvan heb ik een tekening gevonden waarop Snieklaas op z’n bootje terug vaart naar Espagna.

En nu is het de tijd voor de Kerst. Santa Klaus is back in town, baby! Lampjes, kaarsjes, sneeuw en kerstbomen. De tijd van Jingle bells and white christmas. So let’s rock on!

Sint
Kerst

Chef!

Needs salt and pepper

In mijn serie zelfportretten is het altijd een uitdaging om iets origineels te bedenken.

Een foto in een bekend fotografieblad gaf me het idee met de koksmuts en zo.

De koksmuts (een echte) moest flink verbouwd worden voordat ‘ie goed op mijn hoofd geplaatst kon worden. Het embleem is een stukje witte stof en de tekst en tekening is met een viltstift er op getekend. Wow, sometimes I amaze even myself…

Strobist info: Speedlite 580EX in een zilveren reflectie plu rechtsboven van de camera 2/3 power; Speedlite 430EX door een diffusion globe 1/3 power links van de camera en laag bij de grond.

Verder is de foto fors bewerkt in Votozjop om de grunge-achtige kleuren te verkrijgen waar ik zo gek op ben.

Pfft…

Pfft...

That’s the way it is…

Wat kan ik er meer van zeggen? Dit gezicht trok ik tijdens het opknappen van m’n huisje. Maar het is vandaag ook prima van toepassing all things considered, zoals de engelsen dan zeggen. Ik kan er niet veel meer van maken. Behalve dan dat na regen altijd zonneschijn komt, er betere tijden aan zullen breken, wolken een silver lining hebben, er altijd wel iets positief te bedenken valt, ik niet bij de pakken zal gaan neerzitten, mijn borst vooruit zal steken en zal laten zien wat ik allemaal kan.

Maar af en toe sta ik mezelf toe om zo’n gezicht te trekken. So, sue me…